|
Kategori: Belirtilmemiş
16:07 - 3/2/2007 - {yok} -
Kategori: Belirtilmemiş
|
 Beach Resort & Suites Estepona
|
|
Estepona, Autovia
Andalusia, Spain
Phone +49 (0) 221 977258-0
Fax +49 (0) 221 977258-11
Information and Booking:
Service Center Reservations
Phone +49 (0) 6151 905-760 · Fax +49 (0) 6151 905-750
| | |
|
|
Amadeus |
|
Sabre |
|
Galileo/Apollo |
|
Worldspan |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 Beach Resort & Suites Estepona
|
|
Not far from Estepona`s mystical harbour, right on the fine sandy stretch of the Costa de Sol, something special is in the making... Between now and the summer of 2008, 75,000m² of prime beachfront property is being transformed into sparkling swimming pools, subtropical landscaping and of course, superb accomondation - the Beach Resort & Suites Estepona.
A total of 151 suites and apartments overlooking the ocean are being built to take full advantage of this fabulous location. They represent the finest in luxurios appointment and state of the art communication technologies. The resort will boast a number of excellent restaurants, a fitness centre, a water sports centre, 3 tennis courts and a 2000m² spa area. The surrounding area, fondly nicknamed the 'Costa del Golf', has over 70 courses and facilities for those looking to work on their handicaps.
Only 20 minutes from the famous Puerto Banus marina and the city of Marbella, the resort is a perfectly-located central starting place for those guests wishing to explore the Costa del Sol. | | |
16:06 - 3/2/2007 - {yok} -
Kategori: Belirtilmemiş
Fırına geldiğimde, ortalıkta ekmek görünmüyordu. Eski bir dostum olan fırıncı:
- Biraz bekleyeceksin hocam, dedi. Iki-üç dakikaya
kadar çıkartıyorum.
Kenardaki tabureye oturup beklemeye koyulurken,
içeriye yaşlıca bir adamın girdiğini gördüm. Eskimiş
ceketinin sol yakası altında bir madalya parıldıyor ve yürürken hafifçe topallıyordu. Selâm verdikten sonra:
- Ekmeklerimi alayım, dedi. Benim ikizler acıkmıştır.
Fırıncı,adamın kendisine uzattığı torbayı alarak
tezgâhın altına eıildi ve bir gün öncesine ait olduğu anlaşılan ekmeklerden dört beş tane koydu. Ekmeklerden bazılarının altı yanmış, bazıları da her nedense şeklini kaybetmişti. Fırıncıya doğru sokularak:
- Neden taze ekmek vermiyorsun? dedim. Biraz sonra
çıkacak ya!..
Fırıncı:
- Bozuk ekmekleri kendisi istiyor, dedi. Çok fakir
olduğundan, ona yarı fiyatına veriyorum.
- Kim bu adam? diye sordum.
- Kore gâzilerinden, dedi. Oğluyla gelini bir trafik
kazasında vefat edince, ikiz torunlarını yanına
almıştı. Yıllardır onlara bakıyor, hem de çok az bir
maaşla.
Fırıncının anlattıklari karşısında içimin yandığını
hissediyor ve ufak da olsa bir şeyler yapmak
istiyordum.
- Aradaki farkı ben vereyim, dedim. Hiç olmazsa bugün taze ekmek yesinler.
Fırıncı, teklifimi kabul etti ve biraz sonra çıkan
sıcak ekmekleri büyük bir umursamazlıkla adamın
torbasına doldururken:
- Çok şanslısın hacı amca, dedi. Çocuklar için bugün
sana pasta gibi ekmek vereceğim. Yaşlı adam, bir evlât sevgisiyle kucakladığı torbayı göğsüne bastırırken:
- Allah senden razı olsun evlâdım, dedi. Bugün onların doğum günleri olduğunu nereden anladın?..
12:49 - 3/2/2007 - {yok} -
Kategori: Belirtilmemiş
Uluçınar Köyünden 3 dönümlük bir bahçe satın almaya karar verdim.
Iki odalı kerpiç bir bağ evinin olduğu bu bahçenin her yanı çim, çiçek ve meyve
ağaçları ile doluydu. Kiraz, dut, şeftali, erik. Menekşeler, güller, kasımpatıları...
Evi satan kişiyle tüm bahçeyi dolaştık bir süre. DSI sulama kanallarına
bağlı arklarının olduğunu, yüksek gerilim hattından da kaçak elektrik aldıklarını
anlattı.
Birden "ne alaka" dedirtecek bir ağaç gördüm. Hurma ağacı. Bu yörede
hurma yetişmez ki. Marmara Bölgesinde ne işi var bunun?
Satıcı gülümsedi. Acı bir gülümseyişti bu.
"Yıllar önceydi" diye başladı anlatmaya.
"Hastalandım.Yataklara düştüm.Hastaneye kaldırmışlar beni. Ölmek
üzereyim. Sanırım ciğerimde kocaman bir yara. Doktorlar ümidi kesmiş.
Sevdiğim bir kız var. Bir gün çıkmış gelmiş hastaneye. Nasıl sormuş,
nasıl bulmuş. Konuştuk saatlerce. Ağlaştık. "Seni ölene dek beklerim" dedi.
Sonra tam ayrılık zamanı cebinden bir hurma çekirdeği çıkardı verdi. "Bereket
versin diye hep yanımda taşırım bu çekirdeği, senin olsun" dedi. "Baktıkça beni
an, seni beklediğimi bil ve tez iyileş."
O küçük çekirdek, hayata uzanan bir köprü oldu bana. Pijamamın cebinde
sakladım aylarca. Kimse bilmedi. Avucuma aldım. Ellerime değen kestane renkli
saçları oldu. Baktım. Zeytin gözlerini gördüm.
Mucize de sen. İyileştim. Ölümü beklerken taburcu oldum. Bu bahçeye
geldim. Hurma çekirdeğini bahçeye diktim. Yöresi değildi. Mevsimi değildi.
Ama diktim. Tuttu. Filiz oldu. Fidan oldu. Ağaç oldu."
Sustu.
Çekinerek sordum. "Ya sevdiğin kız?"
Gözlerindeki parlaklık yaş olup yanaklarına süzülürken, "o bir hurma
ağacı gibi dayanıklı değildi" dedi.
"Gelin oldu. Elin oldu."
12:48 - 3/2/2007 - {yok} -
Kategori: Belirtilmemiş
Kışın ortalarında Aralık ayının biraz kapalı, bunaltıcı ve hatta sıkıcı havası
içinde geçen günlerdi. Kış biraz nazlanarak gelmiş ama kışlığını da beraber
getirmişti. Gelen kışla birlikte tüm tabiat büyük bir uyuşukluğa ve anlaşılmaz
bir sessizliğe bürünmüştü. Ne kuşlar eskisi gibi neşeyle ötüşüyor ne de insanlar
eskisi gibi köşe bucak geziyordu. Herkes kapalı bir yerde, tüm kuşlar da
yuvalarındaydı. Sokaklarda pek az insan vardı. Sokakta olanlar ise dışarı çıkmak
için önemli bir mazereti olanlar ve tüm işi sokakta olanlarla sokağı ev yapmış
olanlardı.
Pek ıssız olmayan bir sokaktan önemli bir işimi görmüş, yorgun ve biraz üşümüş
olarak evime dönüyordum. Evimde beni bekleyen birilerinin, sıcak bir sobanın
belki bir bardak çay bulacağımı biliyordum. Tüm bu düşünceler içinde şuursuzca
yürürken biraz ileride çöpün içerisinde bir şeyler karıştıran, karanlıktan ne
olduğu tam anlaşılmayan bir hareketlenme fark ettim. Bütün düşüncelerim dağıldı
ve o hareketliliğe dikkatim toplanmaya başlandı. Yaklaştıkça belirsizlik
dağılıyor, onun artık bir şey olmaktan çıkıp vücut bulduğunu, daha da
yaklaştıkça nihayet gördüğüm şeyin bir insan olduğunu anladım.
Gördüğüm kişinin karanlık arasında pek seçilmemekle birlikte dağınık saçlı
yırtık pırtık kalın bir elbisesi vardı. Yüzü pek seçilmiyordu ancak onun esmer
yüzlü, çökmüş omuzları, pek kısa olmayan bir boyu, tahminen 40-45 yaşlarında
birinin olduğunu görebiliyordum. Kendi kendine bir şeyler konuşuyor, sorular
soruyor sonra gülüyordu. Ben ise tüm bu olanları görüyor ve duyuyor olmakla
birlikte içimde biraz korku biraz endişe vardı. Yolumu değiştirmeyi bir an
düşünmedim değil. Fakat birden aklıma “korktuğun şeyden kaçarsan onun senin
üzerine daha çok geleceği” geldi. Yürümeye devam ettim. Onun yanından geçerken
konuştuklarını tam olarak duymaya başladım. Elinde tuttuğu bir kağıda bakıyor,
sonra bir şeyler söylüyor ardından da gülüyordu. Belli ki okuma-yazma biliyordu
ve okuduğu şey ona ya komik ya da mantıksız geliyordu ki okuduktan sonra da
gülüyordu. Ben tüm bunları görüp, düşünürken o birden bire beni fark ederek
bana:
? “İşte soralım doğru mu? Diye” dedi. Sesi normal insanlarınki gibi ama
konuşması hiçte normal görünmüyordu. Bazen gülerek konuşuyor, bazen sesini
yükseltiyor sanki karşısındakini dövecek gibi konuşuyordu. Sonra devam etti.
Bense hiçbir şey anlamamış boş gözlerle ona bakıyordum.
? “Hiç dört dakikada vesikalık fotoğraf olur mu? Yauv” dedi, arkasından
“haah hah diye bir kahkaha attı. Bende bu beklenmedik alakasız soru karşısında
biraz şaşırmış biraz da içimdeki endişeden olsa gerek ne diyeceğimi bilemeyerek
cevap verdim:
?“Tabii ki olmaz.” Dedim. Ancak bunun mümkün olduğunu pek tabi ben
biliyordum çünkü teknoloji bunu mümkün kılıyordu. Belli ki o bu teknolojiden
bihaberdi.
Elinde tuttuğu kağıdı artık görüyor, onun ne olduğu konusunda kafamda bir şeyler
tam olarak beliriyordu. Elinde tuttuğu şey bir fotoğraf firmasının reklam
kağıdıydı. Dört dakikada vesikalık fotoğraf çekilebileceğini yazıyordu. Herhalde
onu birisi çöpe atmış bir tesadüf olarak onun eline geçmişti. Belli ki çok ilgi
çekici bulmuş ama buna inanmamıştı. Bunun böyle olmadığını, olmayacağını da
birine – tesadüf olarak oradan geçmekte olan bana- onaylatmak istiyordu. Bende
bile bile yalan söyleyerek onu tasdik ettim. Durup ona bunun olabileceğini
anlatmak istemedim. Yürümeye devam ettim ancak kafam hala birkaç adım önce
konuştuklarımızdaydı. Kim bilir bu kişinin başından neler geçti ki bu hale
düştü. Küçükken okula gittiği belliydi çünkü elindeki kağıdı okuyabiliyordu.
Sonra ne olduysa olmuş bu hale gelmişti. Ben tüm bunları düşünerek yoluma ağır
ağır devam ettim. Sonra birden aklımdan şu geçti. “İyi ki elindeki kağıtta
insanoğlunun Mars’a araç gönderdiği yazmıyordu, yoksa buna hiç!
inanmaz daha çok gülerdi herhalde.”
12:47 - 3/2/2007 - {yok} -
|
Tanım
SİTEME HOŞGELDİNİZZ
Ana Sayfa
Profilim
Arşiv
Arkadaşlarım
Kategoriler
Son Yazılar
- yazlık
- BEACH RESORT
- İkizler
- Hurma Ağacı
- Hiç Dört Dakikada Vesikalık Fotoğraf Olur Mu
|
Here's the place you can bring the whole family along with friends to get a taste of what East Tennessee and Pigeon Forge are all about. You may be coming from an area where it's go, go, go all day long. With all of that action, you could use a more toned down environment. So come see the way we like to run things down here in the South. Life's too short to move too fast, so we say come on down and take it easy and experience some true Southern Living. This 5 Bedroom, 5 Bath Log Cabin offers more than everything. From a Living Room and Family Room with a Gas-fireplace and Electric Fireplace respectively, both with Cable TV, to a Pool Table in the open loft portion upstairs, you will find plenty to occupy your time while you learn to slow down and enjoy life like we do. Play a game of cards on the card table downstairs while you prepare the perfect beverages at your own wetbar. There's also a full-size fridge on the main level in the Fully-equipped kitchen just off of the ever so elegant dining area. Once you have figured out what Southern Living is all about, take a break with a soak in the Hot Tub as you gaze out into the amazing view provided by Mother Nature. There are 5 bedrooms with 4 having King Beds, the other with a bunk with Queen on the bottom and twin on top. There is a twin bunk set upstairs in the loft for the kids as well. You'll not find a better way of life anywhere in the country than you will find with Southern Living. 
